EU kan zich geen optie ‘à la carte’ veroorloven

25 Feb

Met hun pogingen bevoegdheden uit Brussel ‘terug te halen’ schaden de lidstaten uiteindelijk hun eigen belangen.

De Britse premier Cameron is er bedreven in: een populistische visie ventileren op de Europese Unie om zijn conservatieve achterban te paaien. Zijn speech past in een trend van politici die handig inspelen op de negatieve gevoelens over de Europese Unie die de Europeanen hebben overgehouden aan de eurocrisis. In Nederland openbaarde dit zich tijdens de verkiezingen van vorig jaar. Daar begon Geert Wilders een lastercampagne tegen de Europese Unie, de Europese leiders en de Europese instituties. Het CDA, de ChristenUnie en de SP sprongen ook op de anti-Europese trein, maar veel viel er gezien de verkiezingsuitslag niet te halen.

Met de rede van Cameron hebben de Nederlandse politici weer een aanleiding om punten te scoren bij de ontevreden burger. De VVD zou graag een lijstje zien met bevoegdheden die terug kunnen naar Den Haag. Zo’n lijstje is om twee redenen volstrekte onzin: de meeste Brusselse maatregelen zijn met elkaar verweven omdat de (economische) maatschappij geen makkelijke scheidslijnen kent. Milieuregels in één lidstaat leiden tot een concurrentievoordeel in een ander lidstaat. Milieuregels moeten daarom op Europees niveau worden geregeld om de interne markt vlot te laten verlopen. Dit mechanisme heet in de internationale betrekkingen niet voor niets het spillover-effect. 

De tweede reden – en dat weet VVD-fractievoorzitter Zijlstra – is dat de Brusselse maatregelen en wetgeving in de Tweede Kamer worden getoetst op proportionaliteit en subsidiariteit. Deze toetsing zorgt ervoor dat bevoegdheden zoveel mogelijk op nationaal niveau worden geregeld tenzij het efficiënter is om dit op Europees niveau te doen. Alleen als aan beide voorwaarden wordt voldaan, geeft de Kamer haar goedkeuring. Gelukkig maar, want daarom kunnen wij onze eigen koers varen ten aanzien van het homohuwelijk, het gedoogbeleid en het euthanasie-, en abortusbeleid. Een lijstje maken is dus onnodig en welhaast onmogelijk. Of heeft de Kamer er in het verleden soms een potje van gemaakt? 

Het CDA maakte het vorige week nog wat concreter: onder andere het zwangerschapsverlof, enkele milieuregelingen en de pensioenregels zouden onder Haags gezag moeten vallen. Daarmee bedrijft het CDA partijpolitiek. De bestaande nitraat- en bodemrichtlijnen uit Brussel zouden in Den Haag kunnen worden afgezwakt, tot groot genoegen van de traditionele landbouwachterban. 

Op het zwangerschapsverlof is weinig aan te merken. De Brusselse regels beschermen de werknemer beter dan destijds de Nederlandse. Dan de pensioenregels: het is begrijpelijk dat zowel politici als burgers wantrouwend tegenover bemoeienissen met de pensioenregels staan. Maar juist daar valt op Europees niveau veel te behalen. Er heerst tenslotte grote ontevredenheid over de pensioenleeftijd in landen als Frankrijk en Griekenland. Europese regelgeving zou ervoor kunnen zorgen dat de pensioenleeftijd in alle lidstaten wordt opgetrokken tot 65 of 67 jaar. 

Curieus was dat de regeringspartij PvdA bij monde van het Kamerlid Servaes heeft laten weten dat het CDA nu op de Europalijn van het kabinet zit. Curieus, omdat Diederik Samsom twee weken geleden zelf in Nieuwsuur nog zeer kritisch reageerde op de speech van Cameron. Daar zei hij dat het kabinet zijn kritiek op het ‘supermarktmodel’ van Cameron deelt. Vreemd dat nu het CDA een soortgelijk ‘supermarktlijstje’ bepleit, het kabinet hier opeens achter lijkt te staan. Misschien wordt het tijd voor Samsom om weer eens te bellen met zijn de Franse president Hollande, ook sociaal-democraat, zoals hij dat deed voor de verkiezingen. Hollande lijkt een beter en duidelijker antwoord te hebben op de Europese vraag dan de Nederlandse regering. Het is alleen jammer dat Hollande de landbouwsubsidies wil handhaven, maar geen politicus is zonder zonden. 

Het terughalen van bevoegdheden blijkt op vele vlakken onnodig en zeer waarschijnlijk ook onmogelijk. De optie ‘à la carte’ bestaat niet voor de Europese Unie. Een lijstje opstellen is misschien goed voor de bühne, maar niet voor Nederland. Juist enkele nieuwe bevoegdheden, zoals afspraken over de pensioenleeftijd op Europees niveau, zou Europa meer concurrerend en solidair maken. De grote problemen van de Europese Unie, het ondemocratische gehalte, de zwakke onderlinge verbintenis tussen lidstaten en de huidige eurocrisis, worden niet opgelost met lijstjes. 

Dat weten onze politici ook wel, maar ze durven het ons helaas niet te vertellen. Hun reactie op Cameron is kortzichtig en speelt in op de emotie van de kiezer. Het overtuigen van het electoraat van nut en noodzaak van de Unie lijkt niet aan de Nederlandse politicus besteed. ‘Europa, best belangrijk’ is weer terug, maar blijkt nooit weg te zijn geweest. Met die houding krijgen wij onze soevereiniteit niet terug en wordt de EU niets meer dan een bonte verzameling van economisch verzwakte landen, krampachtig vasthoudend aan hun eigen boodschappenlijstje.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: